കവിത

തണലും തീയും

Fire

ജീവിതം പൊരിവെയിലായിരുന്നു
നീയൊരു തണല്‍മരവും
നിന്നെയോര്‍ക്കുമ്പോഴിപ്പൊഴും
ഉള്ളിലാ ചിത്രം മാത്രം….

മോഹമെന്നില്‍ കൂടൊരുക്കുമ്പോള്‍
എന്നിലെന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞത്
പച്ചയാണ്, തണലാണവള്‍, ഞാനോ
കാട്ടുതീ, അവള്‍ വെന്തുപോകും

നിന്നെവിട്ടകന്നു ഞാന്‍ പോകെ
കാത്തുകാത്തു നീ കാലം കഴിക്കവേ
ഉള്ളുവിങ്ങി നീയോര്‍ത്തിരിക്കാം
എന്തു നേടി ഞാന്‍, ജീവിതപ്പാതയില്‍

നീയൊരു മരം, ചുടലയാണ് ഞാന്‍
നീ തണല്‍, ഞാന്‍ അജവാഹനൻ
ഞാന്‍ പടുത്തതും  നീ വെടിഞ്ഞതും, ചാമ്പല്‍,
ഞാനതില്‍ മൂടി നീറി നീറി…

വിഭാഗങ്ങള്‍:കവിത, സാഹിത്യം

Tagged as:

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  മാറ്റുക )

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.