ഒന്നാംക്ലാസ്സിൽ ഒന്നാം ദിവസം

ത്. അന്നൊന്നും ഓണത്തിനല്ലാതെ പുത്തൻ വാങ്ങുന്ന പതിവ് അന്നാട്ടിൽ സാധാരണക്കാരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മകൻ അല്പം പരിഷ്കാരിയിത്തന്നെ ആദ്യദിവസം സ്കൂളിൽ പോകണം എന്ന് ഒരു കയര്‍തൊഴിലാളിയായിരുന്ന അമ്മ കരുതി. തിരികെ വരുന്ന വഴിയെല്ലാം “നന്നായി പഠിക്കണം”, “എല്ലാവരോടും നല്ല പോലെ പെരുമാറണം” എന്നെല്ലാം അമ്മ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അങ്ങനെ ആ ജൂൺ 1 സമാഗതമായി. രാവിലെ തന്നെ അമ്മ എന്നെ കുളിപ്പിച്ചൊരുക്കി. കുട്ടിക്കൂറാ പൗഡറാണ് അന്നത്തെ ടോപ്പ് ഫേസ് പാക്ക്. മുഖത്ത് നല്ല കനത്തിൽ പൗഡ‍ര്‍ തേച്ചു. പുത്തനുടുപ്പും നിക്കറും അണിയിച്ചു.

“ഒട്ടും അഴുക്കാക്കരുത്. ഒരു നല്ല കാര്യത്തിനു പോകുന്നതാണ്, കുരുത്തക്കേടൊന്നും കാണിക്കരുത്.”

കുരുത്തക്കേടിന്റെ കാര്യത്തിൽ അമ്മയ്ക്കെന്നെ തീരെ വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അറുയുന്നവരോടൊക്കെ എന്റെ കുരുത്തക്കേടുകളുടെ കഥ പറയുന്നത് അമ്മയുടെ ഒരു വിനോദമായിരുന്നു എന്നുവേണം കരുതാൻ. പാവം ഞാൻ, എനിക്കാണെങ്കിൽ ഏതാണ് കുരുത്തം, ഏതാണ് കുരുത്തക്കേട് എന്ന് തീരെ പിടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഓരോ പ്രവൃത്തിക്ക് ശേഷവും വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും ചേര്‍ന്ന് എന്റെ പ്രവൃത്തികളെ കുരുത്തം, കുരുത്തക്കേട് എന്നിങ്ങനെ തരംതിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പുത്തനുടുപ്പിന്റെ മണം എന്നെ വാല്ലാതെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

“മോനവിടെ നില്ക്ക്, അമ്മ ഇപ്പോ ഒരുങ്ങിവരാം. കാവൃത്തിയിൽ അമ്പലത്തിൽ കയറി തൊഴുതിട്ടു വേണം പോകാൻ.”

ഞാൻ മെല്ലെ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. പുത്തനുടുപ്പും നിക്കറുമൊക്കെയിട്ട് ഗമയിൽ അങ്ങനെ മുറ്റത്തു നിന്നു.

“വല്യ ഗമയിലാണല്ലോ…” അതുവഴി പോയ പൊന്നമ്മ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

“കലക്കീട്ടൊണ്ടല്ലോ…” കിഴക്കേ വീട്ടിലെ അംബിക ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

“എവിടെയാ രാവിലെ …?” ലിസിയമ്മാമ ചോദിച്ചു.

“സ്കൂളില്, ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ ചേരാൻ പോകുവാ ..”

വഴിയെ പോകുന്നവരൊക്കെ ഓരോന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എനിക്ക് ഗമ കൂടിക്കൂടി വന്നു. നാലുപേരുകൂടി കാണട്ടെ എന്നു കരുതി ഞാനങ്ങനെ ഞെളിഞ്ഞ് നില്ക്കുകയാണ്.

ഞാൻ അല്പം മുന്നോട്ടു നടന്നു. എന്റെ വീടിനു മുന്നിൽ ചെറിയൊരു തോടുണ്ടായിരുന്നു. കഷ്ടിച്ച് മൂന്നര-നാലടി വീതി ഉണ്ടാകും. രണ്ട് തെങ്ങിൻ തടികള്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ച ഒരു പാലത്തിൽ കൂടിയാണ് തോട് മുറിച്ചു കടക്കേണ്ടത്. ആ തോട് ചാടിക്കളിക്കുക എന്റെ വിനോദമായിരുന്നു.

പുത്തനൊക്കെയിട്ട് ഗമയിൽ വന്ന എനിക്ക് ഒരു ആശയം തോന്നി, നല്ല ഒരു കാര്യത്തിനു പോകുന്നതല്ലേ, തോട് ചാടിക്കടന്നാലോ?

തോന്നലുണ്ടായാൽ പിന്നെ രക്ഷയൊന്നും ഇല്ല, തോന്നി തീര്‍ന്നതും ചാട്ടം വച്ചുകൊടുത്തതും ഒന്നിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

“പ്ദ്ദോം ….” എന്നൊരു ശബ്ദമാണ് പിന്നെ കേട്ടത്, നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ തോടിന്റെ നടുക്ക് ചെളിയിൽ പൂണ്ട് കിടക്കുകയാണ്. വേലിയിറക്ക സമയമായതിനാൽ തോട്ടിൽ വെള്ളം കുറവായിരുന്നു. വീഴ്ചയിൽ ഞാൻ “അയ്യോ” എന്നു നിലവിളിച്ചിട്ടുമുണ്ടാകണം.

ശബ്ദം കേട്ട് നാട്ടുകാരിൽ പലരും ഓടി വന്നു. എല്ലാവരും കൂടി എന്നെ ചെളിയിൽ നിന്നും ഊരിയെടുത്തു. കറുത്ത ചേറിൽ പൂതഞ്ഞ് ഒരു കാട്ടുമാക്കാനെ പോലെ ഞാൻ നിന്നു.

“തിട്ടയിടിഞ്ഞുപോയതാ..” – ഒരു ചമ്മലോടെ ഞാൻ നിന്നു ചിരിച്ചു.

ബഹളം കേട്ട് അമ്മ ഓടിവന്നു. എന്റെ കോലം കണ്ട് അമ്മ തലയിൽ കൈവച്ച് പ്രാകി …

“ഇവനിനി എങ്ങനെ ഗുണം പിടിക്കാനാ എന്നെ പരദേവരേ …”

അങ്ങനെ, ചന്തികിഴിഞ്ഞ പഴയ നിക്കറും പിഞ്ചിത്തുടങ്ങിയ ഉടുപ്പുമൊക്കെയിട്ട്, ഏറെ വൈകി ഞാൻ ഒന്നാംക്ലാസ്സിലെത്തി. എന്റെ ആദ്യത്തെ ഒന്നാംക്ലാസ്സ്.

പിൻ കുറിപ്പ്- അമ്മമാരുടെ പ്രാക്ക് ഏല്ക്കില്ല കേട്ടോ …